Onzelfzuchtige waarheden in praktijk brengen

     Zoals vrijwel iedereen weet spreek ik hier en daar soms mensen met een hele interessante kijk op het leven en schuiven zij mij uitspraken toe die mij laten nadenken. Zo ben ik aan de weet gekomen dat er mensen zijn die vinden dat 'klassiek gezien' een moreel oordeel via een morele intentie tot moreel handelen leidt, maar dat we nu in een samenleving leven dat dit eigenlijk omgedraaid zou moeten worden, dat alles begint bij de handeling die een reactie is op de omgeving en niet voortkomt uit goede morele intenties.

     Bijvoorbeeld dat je reageert op de kritiek of het lijden van de ander wat er voor zorgt dat je jezelf om die persoon gaat bekommeren, dat men aan de uiting van het gelaat kan zien dat je het ergens niet mee eens bent. Nu vind ik het best wel de moeite waard om te onderzoeken of je dat kunt uitbreiden tot de wereld waarin we leven. Dat, omdat je het niet eens bent met het kauwgomzwerfvuil of achteruitgang van de natuur, je bij verandering van de omgeving, je ethisch gedrag gaat vertonen.  

     Mijn onderzoek ligt dicht bij huis. Het station van Hilversum waar ik woon is volledig gerenoveerd en uitgebreid omdat daar intercity's gingen stoppen. Toen is daaromheen ook de bestrating en het plein aan de voor en achterkant vernieuwd. Moet je nu eens kijken en zien hoeveel kauwgom er over die nieuwe bestrating is uitgespuwd. Dit onderzoek toont dan volledig aan dat ook een nieuwe omgeving daar totaal geen enkele positieve bijdrage aan levert. Sterker nog: Neem de open balie bij een uitkeringsinstantie die zo is ontworpen dat je er moeilijk een ambtenaar overheen kunt trekken. Of de lichte muziek en pasteltinten in een parkeergarage die veiligheid suggereren en de-escalerend zouden werken.

     Wie een beetje verder kijkt ontdekt dat de samenleving over de gehele linie in kwaliteit sterk is achteruit gegaan, haar morele identiteit verloren heeft en heel veel gezinnen uiteen vallen. Daarom besteden de 'heiligen der laatste dagen' meer aandacht en moeite aan het onderwijzen van hun volgende generatie - hun kinderen. Daarom doen zij aan schriftstudie want hun kinderen moeten de belangrijkste leermeesters van de toekomst worden. Het zijn voornamelijk de ouders en andere familieleden die zich hierover buigen en de beste omgeving hiervoor is thuis.

     Ja, want op de een of andere manier moeten we beter ons best doen om de gezinnen sterker te maken, zodat ze heilige plaatsen zullen zijn te midden van de schadelijke, alom verbreide morele verrotting om ons heen. Harmonie, geluk, gemoedsrust en liefde thuis zal ertoe bijdragen dat de kinderen de innerlijke kracht krijgen om in het leven goed te functioneren.

     In welke tijd wij ook leven, een ding zal nooit veranderen: kinderen moeten altijd op de eerste plaats komen in de juiste context. Je moet ze voorlezen, knuffelen, van ze houden, in plaats van de af te schepen met een smartphone. Succes als gezin betekent succes als samenleving en dat hangt niet af van wat er in de politiek gebeurt, maar wat er thuis in jullie huis gebeurt.

     Een goede vader of moeder zijn, houdt in dat de ouders veel van hun eigen behoeften en verlangens ondergeschikt maken aan de behoeften van hun kinderen. Door dit offer zullen de plichtsgetrouwe ouders een edel karakter krijgen en leren om de onzelfzuchtige waarheden waarin Jezus de Heiland heeft onderwezen, in praktijk te brengen. En dit is mijn getuigenis in Jezus naam. Amen.