Rechtvaardigheid is juist onpersoonlijk

     Rechtvaardigheid vind ik juist onpersoonlijk en tevens onverschillig", zei de man waarmee ik in de sprinter van Hilversum naar Utrecht een gesprek had. "Want", vervolgde hij. "Rechtvaardigheid moet gericht zijn op een gelijkwaardige behandeling van alle mensen, ook naar hen die je niet kent." "Ja ", zei ik tegen hem. "Voor degene die je niet kent, zoals een vluchteling, daar heb je toch medeleven voor nodig wat meer een plicht is dan rechtvaardigheid toe passen" "Nee "zei hij. "Een empathische betrokkenheid tot onze naasten leidt ertoe, dat de rechtvaardige verdeling van middelen een haast onmogelijke zaak wordt." "Maar", zei ik tegen hem. "Je moet het niet zien alsof het een rechter of politieagent betreft want die moeten niet handelen uit betrokkenheid bij een specifiek persoon, maar moeten iedereen juist gelijk behandelen vanuit het redelijke, universele. Natuurlijk kunnen er altijd uitzonderingen bestaan, maar over het algemeen moeten wij geen kille administrators zijn ..." "Maar met empathie alleen red je het niet", viel hij mij in de reden.

     "Je hebt toch geen probleem met empathie, dat je denkt dat zij tegenover redelijkheid staat? vroeg ik hem. Hij zei toen tegen mij, dat hij thuis een poes heeft en dat hij zijn uiterste best doet om dat beestje een goed leven te bezorgen, dat hij vanuit empathie, door denkt en een vergelijking maakt tussen zijn poes en de dieren die in megastallen zitten om het vlees op je bord te produceren, waardoor hij tot de conclusie kwam dat de vleesindustrie hervormd zou moeten worden.

     Ik zei toen tegen hem dat ik hem snapte, dat het een simpel voorbeeld is van hoe medeleven en 'de rede waarom' met elkaar vervlochten zijn en hoe je vanuit je medeleven redeneert en vanuit die redenatie tot een inlevingsgevoel komt. "Ja" zij hij. "Als ik was blijven steken in pure empathie, was alleen het leed van mijn poes mij opgevallen. Ik vraag mij dus af hoe ik mijn omgeving zo ver krijg dat mensen die buiten mijn empathische gezichtsveld vallen toch geholpen worden, wanneer dat nodig mocht zijn en daarom denk ik dat empathie alleen zinvol ingezet kan worden in combinatie met rechtvaardigheid."

     Ik zei toen tegen hem dat als men zich alleen nog focust  op empathie, we óf hele groepen buiten ons empathische gezichtsveld uit het oog verliezen óf dat de mensen overvraagd worden, want het leed in de wereld wordt alleen maar groter waardoor empathie geheid omslaat in haar tegendeel en daarmee zal rechtvaardigheid in de knel komen.

     Ik vertelde hem dat ik een mormoon ben en dat wij op grote schaal hulp bieden aan gebieden in nood. 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' heeft tussen 1985 en 2000 meer dan een miljard Amerikaanse dollar aan contanten en goederen uitgegeven om in 167 verschillende landen humanitaire hulp te verlenen. De  plaatselijke, nationale en internationale organisatie van de kerk zorgt ervoor dat hulpgoederen klaar staan, en snel verstuurd kunnen worden, zodat voedsel, goederen en vrijwilligers beschikbaar zijn, wanneer ze het hards nodig zijn. Ik betaal dus tien procent van mijn inkomen aan mijn kerk, want zij discrimineert niet op godsdienst, afkomst of nationaliteit. Zij biedt de hoop en de mogelijkheid op een leven zonder ziekte, armoede en wanhoop, want volgens Gods plan moeten wij elkaars lasten dragen en zijn wij hier op aarde Zijn handen. En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.