Eindelijk een liefde die geen pijn doet

     Ik ben nu voor de vierde keer getrouwd maar nu wel gelukkig in de juiste context. Mij is dus geen liefdespijn bespaard gebleven. Die pijn kwam tot mij in verschillende schakeringen, zoals de eenzaamheid na afloop van een huwelijk, een gebroken hart door de liefdeloosheid van de vrouw waar ik zo veel van hield en daarna de bindingsangst omdat ik het nooit meer opnieuw wilde meemaken. Ja, mijn zoektocht naar de ware liefde ging niet over rozen.
     Gelukkig ben ik nu ruim elf jaar gelukkig getrouwd en ik heb haar niet gevonden in de zee van keuzemogelijkheden die de wereld te bieden heeft. Ik leef volgens mij in een wereld waar het net lijkt dat het zoeken naar een relatie vooral bestaat uit het vergelijken van aanbiedingen waar men veeleisend constant bezig is om een betere deal te krijgen. Het lijkt net alsof toevallige liefde, waardoor mensen een goede partner vonden, wordt uitgesloten.  

     De liefde die de wil onverwachts overvalt en opzij zet, als iets onweerstaanbaars waar je geen macht en controle over hebt is volgens mij nergens meer te bekennen. Ja, verliefdheid is mogelijk, maar dat is van korte duur. Ik denk dat er heden ten dagen iets fundamenteel veranderd is aan de manier waarop de liefde beleefd wordt en zin krijgt, waardoor liefdespijn een heel ander karakter krijgt. Nu wordt er eerst getracht de liefde van te voren te analyseren door te kijken naar het verlangen, de wil en de liefdes erkenning. Met andere woorden: Men gaat niet over één nacht ijs, maar bedrijft wel alvast de liefde om te zien of dat ook strookt, met daarbij het verlangen dat het oog ook wat wil.

     Nu moet ik bekennen dat voor mij - het vinden van de juiste partner - ook niet mijn wil onverwachts overviel waar ik geen macht en controle over had. Ik had daar ook teveel voor meegemaakt. Ik ben op een gegeven moment in contact gekomen met 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' en toen ik mezelf liet dopen kreeg ik de gave van de Heilige Geest. Ik hield mij trouw aan mijn doopverbond en andere geboden en verordeningen waardoor de Heilige Geest bij mij bleef. Daarnaast leerde ik dat het niet goed was dat de mens alleen is.

     Er was in een andere wijk een lieve vrouw waar ik meer dan normale belangstelling voor kreeg maar ik ging ook niet meer over één nacht ijs. Ik ging in gebed om de Heilige Geest te vragen of dat een goed idee was. Ik heb daar ongeveer een maand over gedaan om dit uit te vorsen door telkens een ander antwoord aan de Heilige Geest voor te leggen en zo werd ik geleid naar het antwoord: "De vrouw die jij krijgt die moet je de regie geven." De vrouw die ik op het oog had kon het dus niet wezen.

     Maanden daarna ging ik uit gehoorzaamheid naar een alleenstaande weekeinde die door de kerk werd georganiseerd. Daar kwam ik een vrouw tegen die ongeveer mijn leeftijd was, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Zij had foto's van het weekeinde gemaakt en die stuurde ze via e-mail ook naar mij op. Tijdens die e-mailcontacten werd mij door de Heilige Geest ingegeven dat de zin - de vrouw die jij krijgt die moet je de regie geven - op haar sloeg. De heilige Geest liet mij ook weten dat Hij heel veel van haar houdt en dat is nu voor mij de basis van de mooiste liefde die ik ooit heb meegemaakt. Ik heb met haar in de tempel een eeuwig huwelijk mogen sluiten en zijn we samen tempelwerker geworden waarin wij vorm geven aan het heilig priesterschap. Ja, ik wil haar nooit meer kwijt. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.