Ik ben gevallen

     Ik heb maar een klein pensioentje. Dat komt omdat mijn leven een dergelijke loop heeft gehad. Ik heb het namelijk nergens kunnen vinden, waarvan ik niet wist waar ik naar zocht. Daar is gelukkig op mijn vijfenvijftigste levensjaar verandering in gekomen en ben inmiddels al weer ruim 11 jaar heel gelukkig getrouwd. 

     Nu ik mijn geluk als nog gevonden heb wil dit niet zeggen dat de gevolgen van mijn leefwijze nu ook verdwenen zijn. Doordat ik ook op de werkvloer mijn draai niet kon vinden, veel van werkgever ben veranderd, langdurig arbeidsongeschikt ben geweest en jaren onder behandeling heb gestaan van de psychiatrie, is er van een pensioenopbouw vrijwel niets terecht gekomen. Dat houdt in dat ik voor het 'mooie' echte geld tekort kom, waardoor ik met het bezorgen van folderpakketten een zakcentje probeer bij te verdienen.

     In mijn folderwijk, rondom het huis waar ik woonachtig ben, bevindt zich een straat waar de huizen ongeveer een halve meter boven het maaiveld zijn gebouwd, dat betekent dat ik, om bij de brievenbus te komen, een trapje moet beklimmen van drie treden. Op een regenachtige dag, toen ik mijn folderpakket door de brievenbus naar binnen had gewurmd, heb ik mij te snel omgedraaid om het trapje af te gaan en zo is een voet van mij uitgegleden waardoor ik op mijn rug boven op de stenen treden van dat trapje smakte. Het gevolg was dat ik een week lang strompelend en paracetamol slikkend door het leven ging.

     Ik moest denken aan Jezus toen Hij op zijn reis door Galilea het evangelie verkondigde, want Hij deed toen vele wonderen, zoals zieken genezen en duivels uitdrijven. (Zie Marcus 1:34, 39.) Hij deed dat om zijn liefde en mededogen te tonen, (zie Marcus 5:19; 3 Nephi 17:6-7) of om geloof op te wekken en te bevestigen, ( Matteüs 9:27-30) of om zijn goddelijkheid en macht te tonen.(Marcus 1:27; 2:10-11.)

     Omdat ik lid ben van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' heb ik mijn vriend en mede priesterschapsdrager opgebeld om te vragen of hij mij een zegen wilde geven, om zo aan de weet te komen of ik, op mijn eenenzeventigste levensjaar, aan deze gemene val geen blijvende gevolgen zou overhouden.  

     Ik heb namelijk in die kerk geleerd dat wonderen, ofwel buitengewone manifestaties van Gods macht, verkregen kunnen worden, want zij dienen tot vertroosting van de heiligen en tot versterking en bevestiging van het geloof van degenen die God liefhebben, vrezen en dienen.

      Ik heb mij de ware leer - omdat die volledig is hersteld - eigen gemaakt omdat ik die begrepen heb, waardoor er in mij een verandering in houding en gedrag is ontstaan. Ik richt mij nu op de reddende leerstellingen van het herstelde evangelie volgens de Schriften en de leringen van hedendaagse profeten. Een vereiste daarvoor is dat ik gebedsvol de Schriften bestudeer. De Heer heeft namelijk geboden: "Tracht niet mijn woord te verkondigen, maar tracht eerst mijn woord te verkrijgen." Ik heb door schriftstudie zijn woord verkregen, waardoor ik de belofte van de Heer heb gekregen dat mijn tong zal worden losgemaakt, indien ik dat verlang, want daardoor heb ik zijn Geest en zijn woord, ja, de macht van God om mensen te overtuigen. (Zie L&V 11:21.) De zegen pakte goed uit. Ik heb geen blijvende gevolgen aan mijn val overgehouden. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.