Wat heb je aan filosofie

Wat heb je aan filosofie als je weet dat je bijna dood gaat

     Hij was het gelukkigst als hij kon denken. Dat is met mij precies het zelfde alleen denken wij nooit aan het zelfde want mijn leven is heel anders verlopen dan het zijne. Ik zei tegen hem: laten we het dan over jou nare lot hebben en misschien moeten wij de problemen rangschikken. Hij zei dat zijn analyse drie werelden kent, wereld 1 de fysieke wereld, daarin bevinden zich bijvoorbeeld de kankercellen, wereld 2 de ervaringswereld: welke emoties maakt de kanker bij me los en wereld 3 de ideeën over theorieën die over kanker bestaan.  

     Ik vroeg hem wat hij daar nou aan heeft als hij een gevecht moet leveren op leven en dood. Hij was een beetje verbaast want volgens hem is dat precies een voorbeeld van een zienswijze die tot misverstanden en frustratie leidt, of zelfs tot wanhoop. Hij heeft mij duidelijk gemaakt dat hij helemaal geen strijd tegen kanker voert, dat is de taak van de dokter, want die moet proberen de ziekte te vernietigen of af te remmen en in zijn 2de wereld wil hij proberen zijn emoties onder controle te houden.

     Hij zei dat een dergelijke indeling helpt want veel mensen die met kanker te maken hebben gaan een strijd aan die ze nooit kunnen winnen. Op het gebied van kankerbestrijding (wereld 1) is en blijft hij een leek. Hij voelt zich ook helemaal geen verliezer als hij in die "strijd" ten onder gaat. Waar hij wél grip op wil proberen te houden, is zijn ervaringswereld, wereld 2. Ook daar kan volgens hem de filosofie bij helpen. Hij zegt onder andere: "Van de stoïcijnen kun je bijvoorbeeld leren om iets meer vrij te zijn van menselijke passies en emoties, zoals mentale onverschrokkenheid, door niet te zwelgen in je lijden met bijgaande emoties, maar afstand proberen te bewaren tot de ellende van je lijf en teruggetrokken in je geest, want daarin kan ik houvast vinden."

       Voor hem is sterven alleen maar een proces waarbij steeds meer lichaamsfuncties wegvallen, een opgedrongen feit die op z’n minst een poging verdient om te proberen dit proces te doordenken, zodat ook anderen beter kunnen zien wat ze te wachten staat.  

     Toen ik dit had gehoord werd ik een beetje verdrietig en zei tegen hem dat mijn dood een wezenlijk deel uit maakt van het heilsplan van mijn hemelse Vader. (Zie 2 Nephi 9:6.) Als ik namelijk gelijk aan Hem wil worden, moet ik de dood ondergaan en vervolgens op een later tijdstip een volmaakt, herrezen lichaam krijgen. Tijdens de dood van mijn lichaam, leeft mijn geest verder.

     Als ik rechtschapen wordt bevonden dan wordt mijn geest in de geestenwereld 'ontvangen in een staat van geluk die het paradijs wordt genoemd, een staat van rust, een staat van vrede, waarin ik van al mijn moeiten, en van al mijn zorgen en droefenis zal uitrusten.' (Zie Alma 40:12.)

     Er is ook een andere plek in de geestenwereld die gevangenis wordt genoemd, voor 'hen die gestorven zijn in hun zonden, zonder kennis van de waarheid, of in overtreding, omdat zij de profeten verworpen hebben.' (Zie L&V 138:32.) Aan dergelijke geesten wordt 'geloof in God geleerd, bekering van zonde, de plaatsvervangende doop tot vergeving van zonden, de gave van de Heilige Geest door handoplegging, en alle andere beginselen van het evangelie die zij moeten kennen.' (Zie L&V 138:33-34.)

     Als ze de beginselen van het evangelie aanvaarden, zich van hun zonden bekeren, en de verordeningen accepteren die voor hen in de tempels zijn verricht, worden ze in het paradijs verwelkomd.

     Dankzij de verzoening en opstanding van Jezus Christus is de lichamelijke dood slechts van tijdelijke aard: 'evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden.' (Zie 1 Korintiërs 15:22.) Iedereen zal herrijzen, wat inhoudt dat iemands geest met zijn of haar lichaam zal worden herenigd - hersteld 'tot hun eigen en volmaakte gedaante' en niet meer onderhevig aan de dood. (Zie Alma 40:23; zie ook Alma 11:44–45.) En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.