Schizofrene psychose

     Toen ik klaar was met mijn vrijwilligerswerk en in de fietsenstalling mijn fiets ging pakken zag ik een jonge vrouw staan met op haar gelaat een voor mij ongebruikelijke uitstraling. Haar ogen stonden strak voor zich uit en straalde angst uit. Ik sprak haar aan en vroeg of het met haar wel goed ging. Ze zei "O, ja hoor". Ik zei dat ik wat aan haar zag en haar daarom aansprak. Ze zei toen dat de laatste tijd de wereld om haar heen vreemd en beangstigd aanvoelt, alsof zij niemand vertrouwen kan.  

     Ik zei toen: "Vraag je jezelf soms af waarom de mensen zo naar jou kijken?" "Ja" zei ze. "Het brengt mij in verwardheid, alsof de realiteit vervaagd. Ik denk ook dat ik iets mankeer want elke handeling gaat moeizaam en ik ben het liefst stil en alleen ondanks dat de eenzaamheid overheerst. Ik durf niet met bekenden erover te praten, jij bent vreemd en dat is anders. Ik kan mij slecht concentreren en voel mij moe. Het lijkt net alsof er flarden van werkelijkheid en een enge vreemde wereld zich door elkaar mengen.

      Op straat voelt het alsof ik door mensen in de gaten word gehouden. Het is voor het eerst dat ik er door iemand over wordt aangesproken wat voor mij een teken is dat het nog veel erger moet zijn dan ik zelf kan overzien. Meestal lijkt het net alsof ik word achtervolgd door mensen die mij iets aan willen doen. Mijn naasten snappen er niets van want volgens hen is er niemand in mijn buurt, maar wie is er eigenlijk nog te vertrouwen? In het donker zijn er schimmen en ben ik bang. Het geschreeuw van stemmen in mijn hoofd en tegelijkertijd het gefluister, maakt mij bang."

     Ik zei toen: "Dus je hebt ook nog last van gehoorhallucinaties. Ik denk dat je soms in een psychose raakt waardoor je het contact met de werkelijkheid kwijt bent en niet meer weet wat waarheid is. Het lijkt op een mix van psychische verschijnselen waar je volgens mij niet te lang mee moet blijven rondlopen. Ben je al bij een dokter geweest?" Maar daar kreeg ik geen antwoord op.

     Ik besefte dat we in een gevallen wereld leven, en dat we in het voorbestaan daar zelf voor gekozen hebben, een wereld waarin volgens Gods plan onze godsvrucht steeds weer zal worden getoetst en beproefd. Mijn grootste houvast in Zijn plan is: dat mij een Heiland is beloofd, een Verlosser, die mij - door mijn geloof in Hem - als overwinnaar daarboven uit zou tillen, omdat Hij de daaraan verbonden prijs zou hebben betaald. Alleen als ik deze goddelijke liefde volledig waardeer, zal dat mijn eigen lijden, ten eerste draaglijk, vervolgens begrijpelijk en ten slotte mij verlossen.

     Ik vraag mij alleen af hoe ik om moet gaan met psychische of emotionele problemen van anderen. Ik weet dat ik altijd het geloof in mijn hemelse Vader vast moet zien te houden want dan is Zijn liefde voor mij onveranderlijk. Ik vroeg dus aan haar of zij wel eens bad en een geloof had. Toen zei ze dat ze wel geloof had maar niet in een Jezus en een God in de zin van de Bijbel. Ze zei dat er al tegen haar was gezegd dat zij dan niet in de hemel mag komen bij God omdat zij niet in Jezus gelooft, maar zij denkt dat God iedereen liefheeft en dat iedereen welkom in de hemel is.

     Ik zei toen dat ik in wonderen geloof, dat ik wonderen heb zien gebeuren toen alle hoop vervlogen leek en dat ik dan denk aan Jezus eigen angstige voorbeeld van de bittere beker die hij uitdronk en met die wetenschap vertrouw ik op gelukkiger dagen die in het verschiet liggen. Ik gaf haar mijn kaartje waar het adres van mijn website op staat en wenste haar het allerbeste. Meer kon ik niet doen.