Méér dan vrede en eenheid in dit leven hebben

     Ik hou mij de laatste tijd weer opnieuw bezig met het filosofische denken. Omdat ik een heel ongelukkig leven achter de rug heb, een leven waar ik nog regelmatig in mijn gedachten mee aan het worstelen ben, want drie echt scheidingen, het verlies van contacten zoals mijn familie, vrouw en kinderen, zijn zaken waar je nooit over uitgedacht kan raken. Zo is er ook lectuur in de boekhandel die je dus danig kan raken dat je na het lezen, de wereld niet alleen anders gaat zien, maar dat zelfs je persoonlijkheid min of meer wordt weggevaagd, en dat 'iets in jou' dingen begint te denken 'die het ook zouden  kunnen zijn'.

     Filosofen vinden dat de zin, geïnspireerd door Michel Foucault, die ooit opmerkte dat 'het er soms niet om gaat te denken wat je denkt, maar om na te gaan wat je óók zou kunnen denken.' Ik moet je daarvoor waarschuwen want dat kan een gevaarlijke onderneming zijn, want een dergelijk denken kan een nieuw personage in jezelf doen opstaan, alsof je een gast in je huis ontvangt en zegt: "Mijn huis is jouw huis. Gebruik het zoals je dat met je eigen huis zou doen." Ik weet wel, het klinkt als een soort alsjeblieft om onze gastvrijheid te tonen, maar de gast kan je tekst letterlijk nemen en je hele innerlijk verbouwen.

     Mijn innerlijk is vierkeer verbouwd en eindelijk was het de vierde keer in de juiste context. Ik moedig daarom iedereen aan om je denken nooit stop te zetten, want eens kom je bij het moment suprême en ik hoop dat mijn columns op dat moment voor jullie een licht kunnen doen schijnen. Jullie zijn namelijk allemaal min of meer broers en zusters van mij of met andere woorden: Ik ben jullie broer. 

     Ik ben erachter gekomen dat wij in een verwarde wereld leven, waar helaas veel verdeeldheid heerst, niet alleen in het gezin maar ook in talrijke andere omstandigheden. Ik heb meegemaakt dat mijn (ex) vrouw haar belangen boven die van mij stelde, waardoor ik nog wel eens het verdriet voel van eenzaamheid toen ik afgescheiden was van mijn gezin.

     Toch hoefde niemand mij te zeggen waar ik voor moest kiezen, want dat wist ik wel, maar kon het nergens een plaats geven, alsof de wereld daar niet voor was gemaakt. Ik had dus hoop nodig die 'eenheid' eens in dit leven te kunnen ervaren, maar dat ik ook in de toekomende wereld ervoor in aanmerking zou kunnen komen. Ik moest dus te weten zien te komen hoe ik die geweldige zegen zou kunnen ontvangen, zodat ik daaraan kon werken.

     Ik heb namelijk in Johannes gelezen dat ik naar de wereld ben gezonden, zoals God Jezus naar de wereld heeft gezonden. Jezus heeft zich ​ook geheiligd​ omwille van mij, zodat ik ook door de waarheid ​geheiligd​ kan zijn. Jezus ​bidt niet alleen voor mij, maar voor allen die in Hem geloven. Hij bidt: "Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals U in Mij bent en Ik in U, laat hen zo ook in Ons zijn, opdat de wereld gelooft dat U mij hebt gezonden. Dan zullen zij volkomen één zijn en zal de wereld begrijpen dat U mij hebt gezonden, en dat U hen liefhad zoals U Mij liefhad. (Zie Johannes 17:18-23.)

     In die paar woorden maakte Hij duidelijk hoe het (herstelde) evangelie van Jezus Christus ons toestaat om één te worden. Wie de waarheid geloven, kunnen de doop aanvaarden die door zijn gemachtigde dienstknechten aangeboden worden. Dan zullen zij door gehoorzaamheid aan de verordeningen en verbonden van aard veranderen, zoals ik ben veranderd. De verzoening van de Heiland maakt het op die manier mogelijk dat wij geheiligd worden. Dan kunnen wij vrede in dit leven hebben, en in de eeuwigheid met de Vader en zijn Zoon vertoeven. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.