Wat de wereld als normaal is gaan beschouwen

     In tegenstelling tot de moderne seksualiteit was seksualiteit en verlangen bij de Grieken en Romeinen geen levenspolitiek of wetenschap. De wetenschap is zich gaan interesseren voor het verlangen van de mens, waardoor er een niet te miskennen machtsuitoefening ontstond. In de psychiatrie maakten termen als homoseksualiteit of biseksualiteit hun intrede en door deze wetenschappelijke rangschikking kregen de mensen een norm opgelegd, die een disciplinerende werking moest bewerkstelligen.

     De Grieken, en Romeinen, beseften dat het seksuele verlangen de mens van binnenuit kon verteren, dat je kapot kon gaan aan je lusten, denk maar aan Aids of Hiv. Het christendom heeft die moeilijkheid van het seksuele verlangen oplost met een strikt verbod en de moderne wetenschap in banen geleidt aan de hand van het onderscheid tussen normaal en afwijking. 

     Heden ten dagen komt het erop aan het seksuele verlangen juist te gebruiken, om in het verlangen zo de maat te houden dat het genot verschaft, sociaal aanzien hooghoudt en het organisme niet verscheurt. Matigheid, de Griekse deugd bij uitstek, betekent dan nog niet wat christenen er later van maken - eenvoudige beperking. 

     Nederland stelde op 1 april 2001 het burgerlijk huwelijk open voor partners van hetzelfde geslacht. Sinds 10 oktober 2012 geldt dit ook voor Caribisch Nederland. In feite is er van een afzonderlijk "homohuwelijk" in Nederland geen sprake, juridisch gezien is het een gewoon huwelijk.

      Zoals uit de proclamatie over het gezin blijkt, zijn leden van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' gezegend met een unieke leer en een ander wereld beeld. Wij nemen deel aan en blinken zelfs uit in veel wereldlijke activiteiten, maar soms doen we niet mee omdat we de leringen van Jezus Christus en zijn apostelen, van vroeger en nu, volgen.

     Jezus sprak eens in een gelijkenis over hen die 'het Woord horen' maar 'onvruchtbaar' worden als de 'zorgen van deze wereld en de verleiding het Woord verstikken.' (Zie Mattheus 13:22.) Later bestrafte Jezus Petrus dat hij 'niet de dingen van God, maar die van de mensen' bedacht en voegde daaraan toe: 'Want wat is een mens erbij gebaat als hij de hele wereld wint maar zijn eigen ziel verliest?' (Zie Mattheus 16:23, 26.) In zijn laatste onderrichtingen in zijn aardse leven zei Hij tegen zijn discipelen: 'Als u van de wereld zou zijn, zou de wereld het hare liefhebben, maar omdat u niet van de wereld bent haat de wereld u.' (Zie Johannes 15:19; 17:14, 16.)

     Zo wordt ook in de geschriften van Jezus oorspronkelijke apostelen vaak het beeld van 'de wereld' gebruikt als symbool voor weerstand tegen het evangelie. 'Word niet aan deze wereld gelijk' (Romeinen 12:2), zei de apostel Paulus. 'Want de wijsheid van deze wereld is dwaasheid bij God.' (Zie 1 Korintiërs 3:19.) En 'Pas op', waarschuwde hij, 'dat niemand u als buit meesleept volgens de grondbegin-selen van de wereld, maar niet volgens Christus.' (Zie Kolossenzen 2:8.) De apostel Jakobus houdt ons voor dat 'vriendschap met de wereld vijandschap tegen God is. Wie dan nu een vriend van de wereld wil zijn, wordt dus als vijand van God aangemerkt.' (Zie Jakobus 4:4.)

     Met andere woorden: Wat de wereld als normaal is gaan beschouwen, wil niet zeggen dat God het daar mee eens is. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.