Een middagje zendingswerk

     Mijn reis verliep voorspoedig en ik reisde samen met Anton van Hilversum naar de kerk in Almere, waar we om 14:00 uur aankwamen. We zouden op splits gaan met de Elders. (1) Ik leende een fiets van broeder van Vliet, een zeer gemoedelijke man van in de zeventig die met hart en ziel actief is in de kerk. Nu ben ik heel erg gewend aan mijn elektrische fiets, maar die van broeder van Vliet was een gewone fiets. Ik trapte er flink op los maar als ik niet geroepen had dat ze moesten stoppen dan had ik in de verte drie stippen steeds kleiner zien worden.

     We kwamen in de Kruidenwijk en we gingen op splits. De Elder die ik kreeg sprak nog maar zeer gebrekkig Nederlands maar met zijn getuigenis zat het wel goed. Het kwam er dus op neer dat ik overal het woord zou doen. Mijn ervaringen waren gelijk aan wat ik overal in Nederland ervaar. Vrijwel niemand wil horen wat wij te vertellen hebben, terwijl het het mooiste verhaal is wat in een menselijke taal verteld kan worden.

     Ik had twee stapeltjes pamfletjes mee genomen. De een ging over "Geloof geeft hoop", de ander ging over "Het plan van onze hemelse Vader brengt gemoedrust en geluk." Het was een wijk met allemaal gelukkige mensen die niet onder zware moeilijkheden gebukt gingen. Een persoon was echt heel ongelukkig want hij zei: "Ach sodemieter op" en probeerde van zijn voordeur een draaideur te maken, zo hard werd deze dicht gesmeten.

     Mijn opmerkelijkste gesprek was met een heks. Zij was een fris uitziende dertiger die volgetatoeëerde armen had. Ik dacht dat hekserij een praktijk was van het oproepen en manipuleren van bovennatuurlijke krachten die met de godheid niets van doen hadden, dat het een fenomeen was wat wereldwijd in veel samenlevingen voorkomt, waarvan geloofd wordt dat de heks ook zonder gebruik van rituelen en magische objecten iemand schade kan toebrengen. Niet dat ik daar bang voor hoeft te zijn want als je werkelijk met de ultieme waarheid van/over God in contact staat dan kan je echt niets gebeuren.

     Maar niets van dat al. Zij bleek een heks te zijn die aan wicca doet, want zij tracht zo goed als mogelijk om de essentie van het leven te begrijpen en om in harmonie te komen met de natuur. Ik zei toen: "O, wicca is dus een natuurreligie." "ja" zei ze. "Wij gebruiken wel bepaalde rituelen om dingen te doen gebeuren en zullen magie niet op negatieve wijze gebruiken, want wij geloven dat iedere magische handeling drievoudig op ons zal terugkeren." Ze zei verder dat zij genoeg hoop uit haar geloof kon putten en dat zij geen tekort had aan gemoedrust en geluk.

     Bij een andere deur sprak ik met een Spaanssprekende kleurlinge die moeder van drie jonge opgroeiende kinderen was. Omdat wij geen Spaans konden spreken riep ze haar oudste zoon van ongeveer tien jaar die als tolk moest fungeren. Ik vertelde van de Bijbel, dat er zoveel religies zijn die allemaal op de Bijbel zijn gestoeld maar toch allemaal zo hun eigen invulling geven aan wat er in de Bijbel staat, waardoor het bewijs is geleverd dat de Bijbel onder discussie staat. Zie was het daarmee roerend eens. Ik liet haar toen het Boek van Mormon zien en vertelde dat om die reden God het noodzakelijk heeft gevonden de mensheid een nieuw boek te geven waar een veel completer evangelie in beschreven staat, dat zij dat boek gratis mocht lezen en dat wij het in haar eigen taal bij haar zouden brengen. Hierin was zij geïnteresseerd en wij noteerden haar in onze agenda.

     Om 17:30 uur rinkelde mijn mobiele telefoon en kreeg Elder Cameron aan de lijn. Zij waren klaar met hun wijkgedeelte zodat wij weer teruggingen naar de plek waar wij hadden gesplitst. Het was een leerzame en interessante middag geworden. En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.       

 

(1. Voltijdszendelingen van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.)