Kairos

     Veel van de goddelijke wezens in de Griekse mythologie waren een verpersoonlijking van een abstract begrip dat belangrijk is in het bestaan van mensen. Het Oudgriekse woord voor dat begrip werd dan met een hoofdletter gespeld en op die manier ontstond onder andere ook  Kairos, de god voor het geschikte moment, de uitgelezen kans om een doel te bereiken. (Wikipedia)

     Zo zijn er geen betere momenten voor een omwenteling dan tijdens een crisis. Als bijvoorbeeld het water tot aan de rand van het oppervlak is gestegen, waardoor er een crisis dreigt, dan zal het omslagpunt van de eerste druppel over de rand een nieuw begin inluiden. Met andere woorden: Wie op dat kairotische druppeltje meevaart, staat aan het roer van een doorbraak voor een fundamenteel nieuw begin. Er is een filosofisch boek over geschreven door Joke j. Hermsen met als titel "Een nieuwe bevlogenheid".

     In 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' kennen ze ook een dergelijke nieuwe bevlogenheid die een omwenteling teweeg bracht. Toen Joseph Smith in het begin van de negentiende eeuw nog maar een jongen was van veertien jaar oud, leefde hij in het westelijk gedeelte van de staat New York (VS) waar op het gebied van geloof veel opschudding heerste. Verschillende godsdiensten stuurde predikanten naar dat gebied om bekeerlingen aan hun kudde toe te voegen waardoor het een plek werd van godsdienstige beroering.

     Joseph had toen een verlangen naar de waarheid want hij was, net als de rest van de familie waarin hij geboren was, heel godsdienstig. Toen het tijd werd om zich bij een van de vele christelijke kerken aan te sluiten, wist hij niet wat hij moest doen. In die tijd van grote opwinding werd zijn gemoed tot ernstige bezinning en grote onrust aangezet; maar hoewel zijn gevoelens diep en dikwijls aangrijpend waren, hield hij zich toch afzijdig van al die groeperingen, hoewel hij hun verschillende bijeenkomsten bijwoonde zo dikwijls de omstandigheden het toelieten.

     Na verloop van tijd begon hij iets te voelen voor de methodistische sekte en kreeg hij een zeker verlangen zich daar bij aan te sluiten; maar zo groot waren de verwarring en de twist tussen de verschillende gezindten dat het onmogelijk voor hem was, voor iemand van zijn jeugdige leeftijd, en zo weinig bekend met mensen en zaken, om met enige zekerheid uit te maken wie er nou eigenlijk gelijk had. Toen las hij op een zekere dag de brief van Jakobus, hoofdstuk 1 vers 5, dat luidt: "En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden."

      Nooit had een dergelijke passage uit de Schrift een mensenhart sterker getroffen dan op dat moment het zijne. Zij leek met grote kracht in iedere vezel van zijn hart door te dringen. Hij dacht er keer op keer over na, in het besef dat als iemand wijsheid van God nodig had, hij dat was. In overeenstemming hiermee, nam hij zijn besluit om het aan God te vragen en trok zich terug in het bos.

     Het was op de morgen van een mooie, heldere dag, vroeg in het voorjaar van 1820 dat hij een omwenteling teweeg bracht, want God zei hem dat hij zich bij geen enkele kerk moest aansluiten, maar de kerk van Jezus Christus opnieuw moest herstellen. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.