Eenzaamheid

     In het menselijk bestaan, gezien als een aaneen schakeling van momenten, kunnen bij mensen diepe gevoelens van eenzaamheid teweeg brengen. Ze zien de wereld als niet gebaseerd op een bepaalde overtuiging of argumentatie, maar gebaseerd op pure willekeur, ja, alles had immers anders kunnen zijn. Ze zien de traditionele opvattingen en afspraken waarnaar de mensen leven als iets waarin men zich beter en eerlijker voordoet dan hij of zij is, of probeert te zijn, en daarnaar handelt jegens anderen. In hun ogen zien ze daarin dat de mensen doen alsof het er iets toe doet, zoals bijvoorbeeld  liefde en werk, terwijl zij eigenlijk maar leven zoals is voorgeschreven. Bij die gedachten overvalt - bij hen die hier aan lijden - een gevoel van zinloosheid, niets heeft nog waarde, de wereld is betekenisloos - zij voelen zich verlaten, en alles lijkt hen onverschillig.

     Het zijn dus mensen die zinloos door het leven gaan en leven dus een weinig aanlokkelijk leven. Er berust op hun leven een schaduw die niet helemaal uit te wissen is. Ze kunnen niet doen alsof zij berusten in wat zij hebben, en daarmee hun eenzaamheid ontkennen. Als ze dat doen vinden zij zichzelf te kwader trouw bezig zijn. Daar lijkt de wereld naar te kijken door even - met de persoon die hieraan lijdt - mee te lijden, niet omdat zij de ander zielig vinden, maar omdat ze herkennen wat ook hen kwelt. Hiermee probeert de wereld de eenzaamheid te omzeilen en de persoon niet alleen als een eenzaam persoon te zien maar ook om hún kwetsbaarheid met hem te delen.

      Bij het lezen, overpeinzen en schrijven van deze aangelegenheid zijn me twee teksten in het bijzonder in mijn gedachten gekomen. Beide zijn ons bekend. De eerste tekst komt uit de Bergrede: 'Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.' (Matteüs 5:16.) De tweede Schrifttekst kwam in mij op terwijl ik over de betekenis van de eerste nadacht. Die tekst komt uit de brief van de apostel Paulus aan Timotheüs: 'Wees een voorbeeld voor de gelovigen (je mede mens) in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid.' (1 Timoteüs 4:12.)

     Volgens mij legt de tweede Schrifttekst uit hoe we de eerste kunnen verwezenlijken. We worden een voorbeeld voor de mensheid door het herstelde evangelie van Jezus Christus in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid na te leven. Dan zal ons licht zo schijnen dat anderen het zien.

     Ik hoop dat die gene die lijden aan een eenzame levensinvulling  gaan inzien dat alle Heiligen der Laatste Dagen het nieuw en eeuwig verbond aangaan wanneer zij lid worden van  'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen'. Zij verbinden zich om op te houden met het koninkrijk van de duivel te steunen en op te houden met het koesteren van de koninkrijken van deze wereld. Zij gaan het nieuw en eeuwig verbond aan om alleen het koninkrijk van God en geen enkel ander koninkrijk te steunen. Zij leggen een eed van de heiligste soort af voor de hemelen en de aarde, en ook op de geldigheid van hun eigen verlossing dat zij de waarheden en rechtschapenheid zullen steunen in plaats van goddeloosheid en valsheid, en het koninkrijk van God zullen opbouwen in plaats van de koninkrijken van deze wereld. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.