De Here heeft genomen, de naam des Heren zij geloofd

     We leven in een hoogindustriële samenleving waar vele vrijheden het gevolg van zijn, waaronder ook een grote mate van seksuele vrijheid. Maar juist de vernormalisering van seks in het alledaagse leven, beperkt ons alleen maar. Het mag dan wereldsgezien wel 'bevrijd' zijn uit de taboe sfeer, maar is helaas toch ook ten prooi gevallen aan wereldse sociale normen.

     Er zijn al jaren krachten gaande die enorm veel profijt trekken uit een gewillige geest, waardoor er een constante inwilliging van onze behoeftes plaatsvindt en de mens vergeet te protesteren. Wanneer ons bijvoorbeeld een milieu vervuilende vlucht naar een vakantiebestemming in de schoot wordt geworpen, verzwakt het genieten de reden van een protest tegen luchtvervuiling en omdat het 'assortiment sociaal aanvaardbare en gewenste bevredigingen' zo uitgebreid is, valt het nauwelijks op dat deze niet samenvallen met de toestand die gehandhaafd dient te worden.

     Ons huidige geluksbewustzijn is dus werelds gezien onintellectueel, onkritisch en niet-autonoom en daar komt nog bij de uitlaatkleppen van de alomtegenwoordige seksualiteit en nodeloze agressie. Met andere woorden, ons geluksbewustzijn blijkt een sleutelrol te spelen in de continuïteit daarvan, waardoor eigenlijk onze onvrede wordt verdoezelt. We zijn zo verzadigd geworden dat we niet merken dat we eigenlijk het milieu hadden moeten ontlasten en dat de keuze daartoe ons van buitenaf is ontnomen. Langzaam gaan wij merken dat het pijnlijk is in te zien dat onze levensstandaard niet langer houdbaar is.  

     Nu blijkt klip en klaar dat het de verkeerde benadering is geweest om te kijken naar waar we dankbaar voor zijn, want met de helft hadden wij tevreden moeten zijn. Het is moeilijk om een dankbare houding te ontwikkelen als onze dank niet evenredig is aan het aantal zegeningen dat wij tellen. Oké, het is waar dat het belangrijk is om geregeld onze zegeningen te tellen - en ieder die dit heeft gedaan, weet dat het er veel zijn - maar ik geloof niet, dat de Heer van ons verwacht dat we minder dankbaar zijn in tijden van beproeving dan in tijden van overvloed en gemak, want de tijden van beproevingen zijn nu echt aangebroken. In feite is er in de meeste schriftteksten geen sprake van dankbaarheid voor iets, maar wordt er gesuggereerd dat we een algehele houding van dankbaarheid behoren te hebben, ongeacht onze omstandigheden.

     U bent nu zelf aan zet. U kunt ervoor kiezen om uw  dankbaarheid te beperken omdat er een tijd aanbreekt dat u vindt dat het u aan zegeningen ontbreekt. Of u kunt ervoor kiezen om net zo te zijn als Nephi, wiens hart altijd dankbaar was. Toen zijn broeders hem op het schip vastbonden - het schip dat hij had gebouwd om ze naar het beloofde land te brengen - waren zijn enkels en polsen zo 'buitengewoon gezwollen' dat ze erg zeer deden, en ze dreigden door een zware storm in de zee te worden verzwolgen. Niettemin vertrouwde hij op God en hij loofde Hem de gehele dag en morde niet tegen de Heer. (1)

     U kunt er ook voor kiezen zo te zijn als Job, die alles leek te hebben en het toen allemaal kwijtraakte. Maar Job antwoordde: "Naakt ben ik uit de schoot mijner moeder gekomen, naakt zal ik daarheen wederkeren. De Here heeft gegeven, de Here heeft genomen, de naam des Heren zij geloofd. (2) En dit getuig ik in naam van Jezus Christus. Amen.

 

(1. Zie 1 Nephi 18:11-16.)

 

(2. Zie Job 1:20-21.)