De keuze is aan u

     Voor het schrijven van mijn columns lees ik eigenlijk van alles wat er op mijn pad komt. Zo las ik eens een artikel dat iemand op Antarctica was geweest en dat beleefde als de stilste plek op aarde. Hij liep daar in vijftig dagen zonder expeditiepartner en zonder radio naar de Zuidpool. Ik vind dat hij heel veel geluk heeft gehad want wat doe je als er een ijsbeer op je pad komt? De enige geluiden die hij hoorde kwamen van zijn eigen ski’s en de wind, en soms hoorde hij het gekraak van de sneeuw. Hoe stiller het was, hoe meer hij hoorde. De wereld viel hem meer op omdat hij niet werd afgeleid en de stilte werd voor hem een onderdeel van zijn emotionele leven.
     Door die ervaring vindt hij dat men zich meer moet durven te vervelen. Hij vindt dat de natuurlijke staat van de mens chaos is en wanneer het even stil is en we ons vervelen, er onrust naar de oppervlakte komt. Hij zegt dat we van alles doen om die chaos te ontwijken, maar hoe meer wij ons best doen om ons niet te vervelen, hoe meer wij ons vervelen. We zouden ons ook door onrust kunnen laten leiden door bijvoorbeeld te gaan wandelen, of af te gaan wassen, of te breien. Als hij een stevige wandeling maakt dan wordt zijn lichaam moe; wil hij niet meer nadenken, komt dan in een ritme die kalmeert, en dan is er opeens die stilte. De toekomst speelt voor hem dan geen rol meer, terwijl hij zich ook niet meer druk maakt om het verleden, ja, wanneer de chaos weg is, is hij opeens écht aanwezig in zijn leven. Tot zover de  Antarcticagaander.

     Ik vind dat hij een spannend leven leidt en ook veel lef heeft om vijftig dagen moederziel alleen over Antarctica te wandelen. Ik doe hem dat sowieso niet na. Maar gezien de conflicten en uitdagingen die op mij afkomen en chaos in mijn hoofd veroorzaken, volg ik een andere keuze voor mijn gemoedsrust en bescherming, ja, volgens mij is dat een keuze die voor iedereen opgaat. Die keuze is geloof. Nu is geloof bij mij niet zomaar komen aanwaaien of zomaar uit de lucht komen vallen. De Heiland heeft gezegd: "Komt tot Mij" (Matteüs 11:28) en "Klopt en u zal opengedaan worden." (Matteüs 7:7.) Het gaat hier om werkwoorden - kom, klop. Het zijn keuzes, ja, ik kies voor geloof boven twijfel, voor geloof boven angst, voor geloof boven het onbekende en onzichtbare; ja, voor geloof boven pessimisme.

     Ik ben vijftien jaar geleden toegetreden tot 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' en bestudeer dus al vijftien jaar het boek van Mormon. Alma 32 maakt gewag van een reeks keuzes die mijn ontwikkeling en het behoud van mijn geloof waarborgen. Alma gaf mij de aanwijzing om een keuze te maken. Hij gebruikte werkwoorden waarbij kiezen een rol speelt zoals, opwekken, wakker schudden, beproeven, oefenen, verlangen, werken en zaaien. Verder zette hij uiteen dat als ik die keuzes maak en het geloofszaadje niet uitwerp door ongeloof, 'het in mijn boezem zal gaan zwellen.' (Zie Alma 32:28.)

     Ja, geloof is een keuze, en we moeten ernaar zoeken en het ontwikkelen. We zijn dan ook verantwoordelijk voor ons eigen geloof. We zijn ook verantwoordelijk voor ons gebrek aan geloof. Toen ik lid werd van genoemde kerk heb ik ook de gave van de Heilige Geest gekregen waardoor ik het getuigenis heb 'van de Vader en de Zoon' (2 Nephi 31:18) en openbaart en onderricht Hij in 'de waarheid van alle dingen', (Moroni 10:5) waardoor ik altijd gemoedrust en zekerheid heb en niet meer geloof maar zeker weet. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.