Duidelijke en waardevolle dingen hersteld

Marvin R. van Dam

Juli 2017

 

            Op de torenspits van de tempel in Zoetermeer staat het gouden standbeeld van de engel Moroni. Waarom staat hij daar? Wat is de bijzondere zending van Moroni en waarom is die zo belangrijk? Wij weten dat zijn komst was geprofeteerd door Johannes in het boek Openbaring: ‘En ik zag een andere engel, die hoog aan de hemel vloog. En hij had het eeuwige Evangelie, om dat te verkondigen aan hen die op de aarde wonen, en aan elke natie, stam, taal en volk.’ (Openbaring 14:6) Het antwoord op het ‘waarom?’ is dat Moroni het symbool van onze bedeling in deze laatste dagen is; hij heeft ons het Boek van Mormon gebracht dat het eeuwige evangelie bevat dat nu in bijna elk land van de wereld wordt gepredikt.   

 

            Daarmee heeft Moroni een belangrijke rol gespeeld in de herstelling van het evangelie; het Boek van Mormon bevat de volheid van het evangelie van Jezus Christus. De Bijbel zegt dat 'de hemel [Christus moest] ontvangen tot de tijden waarin alle dingen worden hersteld’ (Handelingen 3:21) – tot dus de herstelling in deze laatste dagen. Deze profetie roept dan twee vragen op: Eén, waarom was er een herstelling nodig? En twee, wat was er dan hersteld? 

 

            Zoals Jezus had gewaarschuwd werd veel van zijn ware evangelie na de dood van de apostelen veranderd, of ging verloren. Een paar voorbeelden: Eén is dat de kerk de onbegrijpelijke leer aannam dat God, Christus en de Heilige Geest drie personen maar toch één zijn; apart maar toch gecombineerd, één geestelijke drie-eenheid van goddelijke macht zonder vorm, lichaam of plaats. Daarmee werd de godheid een niet te bevatten mysterie.

 

            Een andere is dat waar het Boek van Mormon duidelijk leert dat Jezus Christus onze Middelaar bij de Vader is (zie 2 Nephi 2:28), en dat wij daarom God in de naam van Jezus Christus aanroepen, creëerde de kerk in Rome in feite een nieuwe God door Maria, de moeder van Jezus, op de plaats te zetten van de voorspraak of middelaar tot wie we behoren te bidden. In plaats van te bidden, zoals Christus leerde, tot onze Vader die in de hemel is (zie Mattheus 6:9), laat de kerk de mensen bidden tot ‘heilige Maria, moeder van God’.

 

            Nog een andere is dat de christenen die alleen maar van de Bijbel uitgaan een vaag beeld van de hemel hebben. Ze zien de hemel als op de één of andere manier bij God zijn – vredig en gelukkig in zijn tegenwoordigheid. Maar het wat, waar en hoe van de hemel wordt nauwelijks begrepen. Er is geen doel, geen plan. Het heeft meer te doen met engelen, harpjes en wolken dan met eeuwige vooruitgang en relaties.       

 

            En zo werd veel van de ware leer veranderd. Ook ging het gezag van het priesterschap verloren toen het kerkelijk leiderschap corrupt werd.

 

            Focus u nu in dit verband op de zeer bijzondere leerstelling in het Boek van Mormon, in het visioen van Nephi, waar hij zag dat vele delen uit de Bijbel zouden worden weggenomen die 'duidelijk en uitermate waardevol' zijn (1 Nephi 13:26)–delen die na de dood van Christus en de apostelen met opzet uit het evangelie van het Lam zouden worden weggenomen. In tegenstelling daartoe zegt Nephi hoe zuiver de Bijbel was in zijn oorspronkelijke, door de joden geschreven vorm. Ik haal weer aan: ‘Ten tijde dat het boek uit de mond van de Jood voortkwam, was het geschrevene duidelijk en zuiver en zeer waardevol en begrijpelijk voor alle mensen.’ (1 Nephi 14:23)  

 

Maar Nephi voorzag hoe, in de periode van geestelijke duisternis na de tijd van Christus, de afvallige kerk veel essentiële leerstellingen en verbonden uit de Bijbel zou wegnemen om op die manier de mensen te verblinden en te misleiden.  Zo zouden veel mensen de waarheid niet kennen en de weg kwijtraken. Nephi schrijft: ‘En nadat zij door de hand van de twaalf apostelen van het Lam zijn uitgegaan van de Joden naar de andere volken, ziet gij de oprichting van die grote en gruwelijke kerk die boven alle andere kerken het gruwelijkst is; want zie, zij hebben uit het evangelie van het Lam vele delen weggenomen die duidelijk en uitermate waardevol zijn; en ook vele verbonden des Heren hebben zij weggenomen. En dat alles hebben zij gedaan met de bedoeling de rechte wegen des Heren te verdraaien, de ogen der mensenkinderen te verblinden en hun hart te verstokken.’ (1 Nephi 13: 26-29) Dat weghalen van waarheid was rampzaling voor de kerk. Naast het fundamentele verlies van het priesterschap ging ook veel evangeliewaarheid verloren.

 

Hoe zijn deze kostbare waarheden verloren gegaan, waardoor een herstelling nodig werd? Kijk naar dit onthullend voorbeeld: In het jaar 325 heeft de beroemde kerkenraad van Nicea de oorspronkelijke en ware leerstellingen omgevormd tot een mythische, op Griekse denkbeelden geïnspireerde leer. De mormoonse historicus Hugh Nibley beschrijft het als een periode waarin ‘filosofen alle registers opentrokken’. Het begon allemaal toen de bisschop van Alexandrië een opzichtige preek over de Godheid gaf. Eén van de aanwezige geleerden, een jongere die vooral wilde laten zien hoe intelligent hij wel was, nam een compleet tegengesteld standpunt in met een theorie over een mystieke drie-eenheid hetwelk veel aandacht trok. Deze afwijkende nieuwe leer verdeelde de kerk in strijdende partijen, waar uiteindelijk een hoge raad van geleerden en geestelijken aan te pas moest komen. Hun uiteindelijke besluit was dat de Godheid niet te bevatten is, waarmee de geloofsbelijdenis van Nicea werd geschreven en aangenomen. Zo verschoof de Bijbelse leer van openbaring door profeten naar die van redenering door mensen.

 

            De tweede vraag nu: Wat ging er nog meer verloren wat zo erg was dat het de rechte wegen des Heren verdraaide . . . ,  de ogen der mensenkinderen verblindde, en hun hart verstokte – wat leidde tot een algehele afval van de ware godsdienst? Wij in de kerk hebben het vaak over het verlies van profeten en geopenbaarde leer, en van het priesterschap en de ware kerk. Maar wat Nephi voorzag was het verlies van specifieke leerstellingen en verbonden die essentieel zijn om de volheid van het evangelie van Jezus Christus te vormen.

 

            Om te ontdekken wat die verloren leerstellingen en verbonden zijn, moeten we eerst weten wat de noodzakelijke leerstellingen en verbonden zijn die de volheid van het evangelie vormen. Dat is een lange lijst. In die lijst staan onder meer de ware identiteit en rol van God de Vader, Jezus Christus, en de Heilige Geest; er staat geloof en hoop; liefde en gehoorzaamheid; gebed en de sabbat; kerk en priesterschap; satan en verleiding; de val en de sterfelijkheid; bekering en vergeving; dood en opstanding; oordeel en genade; hemel en hel.

 

            Al deze dingen zijn te vinden in de Bijbel zoals die door de eeuwen heen tot ons is gekomen. Sommige daarvan zijn niet duidelijk of volledig, maar ze zijn ook niet helemaal verloren gegaan. Maar volgens Nephi zijn er andere fundamentele en essentiële leerstellingen en verbonden die wél helemaal verloren zijn gegaan. Welke zijn dat?

 

            Als we eerst een lijst maken van de leerstellingen en verbonden die de volheid van het evangelie vormen, en dan die die in de Bijbel staan doorstrepen, houden we een lijst over van duidelijke en waardevolle dingen die weg zijn genomen en hersteld moesten worden. Er zijn er verschillende; ze zijn allemaal fundamenteel en onmisbaar als onderdelen van het heilsplan. Laten we ze kort noemen. Let goed op wat ze zijn, en hoe ze aan elkaar verbonden zijn. 

 

            De eeuwige realiteit dat er meerdere goden zijn, is hersteld. Mozes vraagt: ‘Wie is als U onder de goden, Here?’ (Exodus 15:11) En de psalmist schrijft: ‘Onder de goden is niemand U gelijk.’ (Psalm 86:8) Zo lezen we ook in het Nieuwe Testament: 'Want al zijn er ook die goden genoemd worden, hetzij in de hemel, hetzij op de aarde (zoals er vele goden en vele heren zijn), toch is er voor ons maar één God: de Vader, uit Wie alle dingen zijn, en wij voor Hem, en één Here: Jezus Christus, door Wie alle dingen zijn en wij door Hem.’ (I Korinthe 8:5-6) Maar door de afval verloor het christendom alle kennis van een eeuwigheid met meerdere goden en hun scheppingen.

 

            De leer dat God de Vader een verhoogd mens van vlees en beenderen is, is hersteld. Het Nieuwe testament spreekt over en eert God de Vader, maar het Nieuwe en Oude Testament zeggen weinig tot niets over zijn oorsprong en goddelijke wezen, aard en werken.

 

            Zoals gezegd, is de ware leer dat de Godheid drie afzonderlijke en verschillende personen zijn hersteld.

 

            Het besef dat de God van het Oude Testament, Jehova, die de Heiland Jezus Christus van het Nieuwe Testament is, en die onder leiding van de Vader deze en andere werelden heeft geschapen, is hersteld.

 

            De kennis dat de Heilige Geest een afzonderlijke persoon van geest is, is hersteld. Hoewel er in het Nieuwe Testament vaak over de Heilige Geest wordt gesproken, is het vaag over het wezen en de aard van dit derde lid van de Godheid.

 

            De fundamentele realiteit dat wij letterlijk geestkinderen van God zijn, is hersteld. Dat wij kinderen van de Vader zijn, wordt wel in het Oude en Nieuwe Testament gezegd, maar niet echt specifiek of met duidelijk inzicht. 

 

            Zo is ook de leer hersteld dat wij in het voorbestaan met God, de Vader van onze geest, hebben geleefd. Dat feit is in de Bijbel vaag en onduidelijk.

 

            De leer dat wij, als letterlijke zoons en dochters van God, een goddelijk potentieel hebben, is hersteld. De Bijbel zegt niets hierover. Het is wel opmerkelijk dat Paulus schrijft dat ‘De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. En als wij kinderen zijn, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus; wanneer wij althans met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.’ (Romeinen 8:17) Maar naast die uitspraak bevat de Bijbel geen specifieke leerstellingen over het goddelijke potentieel en de mogelijke verhoging van de mens – weinig meer dan vluchtige verwijzingen naar een volheid van vreugde (zie Psalm 16: 1) en het verkrijgen van een kroon van rechtvaardigheid en heerlijkheid (zie 2 Timotheüs 4:8 en I Petrus 5:4).

 

            Deze herstelde leer hangt nauw samen met die over de drie graden van heerlijkheid in het hiernamaals. De leer over het celestiale, terrestriale en telestiale koninkrijk is niet in de Bijbel te vinden; ook niet de leer dat het celestiale koninkrijk zelf drie graden omvat. In de Bijbel heeft Paulus het alleen kort over een man die ‘tot in de derde hemel werd opgenomen.’ (2 Korinthe 12:2)

 

            De leerstellingen en verbonden in de verordeningen van de tempelbegiftiging, waarmee wij worden voorbereid om naar God terug te keren, zijn hersteld. Geen daarvan heeft het overleefd toen de Bijbel werd doorgegeven door mensen met kwade bedoelingen, zoals Nephi ze omschreef.

 

            Misschien wel de belangrijkste leerstellingen en verbonden die zijn hersteld, leren ons dat man en vrouw eeuwig aan elkaar verzegeld kunnen worden, en dat kinderen aan hun ouders kunnen worden verzegeld – het eeuwig huwelijk en eeuwige gezinnen. De Bijbel zegt niets over het eeuwig huwelijk of de verzegeling van man en vrouw en van hun kinderen aan hen. Wat Petrus werd beloofd, dat wat op aarde is gebonden, in de hemel gebonden kan zijn, wordt niet uitgelegd. (Mattheüs 16:19) Paulus maakt de intrigerende opmerking dat ‘de man niet zonder de vrouw, en de vrouw niet zonder de man, in de Heere’ is. (I Korinthe 11:11) Maar de Bijbel bevat geen leerstelling of verbond over het eeuwige huwelijk of eeuwige gezin. Op zijn hoogst staan er verschillende teksten in de Bijbel die gelezen kunnen worden in het licht van eeuwige gezinnen. Bijvoorbeeld, overleden profeten in Genesis die ‘tot [hun] voorvaderen heengaan’. De diepzinnige profetie van Maleachi over de harten van de vaders en kinderen die tot elkaar zullen worden teruggebracht, is niet te begrijpen zonder kennis van deze zo belangrijke leer. Maleachi zegt: ‘Zie, Ik zend tot u de profeet Elia, voordat de dag van de Here komt, die grote en ontzagwekkende dag. Hij zal het hart van de vaders tot de kinderen terugbrengen, en het hart van de kinderen tot hun vaders, opdat Ik niet zal komen en de aarde met de ban zal slaan.’ (Maleachi 4:5-6) Alle leerstellingen en verbonden van het evangelie monden uit in het samenbinden van gezinnen in de eeuwigheid. Maar de beloften over verhoging van gezinnen en de eeuwige vreugde – die volheid van vreugde die alleen in gezinsverband ervaren kan worden – zijn niet in de Bijbel te vinden.

  

            Net zo goed als de leerstellingen en verbonden hersteld zijn waardoor de levenden celestiaal kunnen worden, is ook de onmisbare leer hersteld dat er een geestenwereld is voor overledenen die nog niet zijn opgestaan; ook daar wordt het evangelie onderwezen, en plaatsvervangend sluiten de levenden verbonden voor hen waardoor zij verlost worden en het eeuwige leven kunnen verkrijgen. Ook de uitspraak van Petrus dat Christus tot de geesten in de gevangenis predikt, wordt niet verder uitgelegd. (1 Petrus 3:18-20) Deze leerstelling is in het traditionele christendom verloren gegaan. In plaats daarvan is door de eeuwen heen die schrikwekkende leer verkondigd dat iemand verdoemd is (dat wil zeggen, niet verlost kan worden, of in de hemel niet mag komen) als hij de verordeningen van de kerk niet in dit leven heeft ontvangen. Baby’s die niet waren gedoopt en stierven, waren verloren. Ook de volgende op zichzelf staande uitspraak van Paulus over de doop voor de doden wordt niet begrepen en door het christendom grotendeels genegeerd: ‘Wat zullen anders zij doen die voor de doden gedoopt worden, als de doden helemaal niet opgewekt worden? Waarom worden zij dan nog voor de doden gedoopt?’ (I Korinthe 15:29)

           

            Nu dan, laten we even een stapje terug nemen en onszelf afvragen: wat leren we hier nu uit? Wat zien we hier in – als we de volheid van de leerstellingen en verbonden van de herstelling vergelijken met die in de onvolledige christelijke Bijbel – nadat de duidelijke en kostbare dingen waren weggenomen? Als we deze dingen als een geheel beschouwen zien we dat de ontbrekende elementen de LEERSTELLINGEN EN VERBONDEN VAN DE GODDELIJKHEID zijn. Het zijn de leerstellingen en verbonden die te maken hebben met de aard van God en de Godheid; met goddelijkheid en goddelijk potentieel; dat de mensheid geestelijke zoons en dochters van God zijn; met het gezin van God, voor dit leven en hierna; dat ieder mens het potentieel heeft om als God te worden – ja, zelfs om zelf goden te worden, met de belofte van een goddelijke verhoging; met het diepe geluk van een eeuwig huwelijk en gezin; en dat al die zegeningen voor de hele mensheid beschikbaar zijn, zowel voor de doden als voor de levenden.

 

Dit, broeders en zusters, zijn de ‘verborgenheden’ van de goddelijkheid. Het zijn de leerstellingen en verbonden van de tempel. Ze vormen de volheid van het evangelie van Jezus Christus zoals die in de tempel worden uitgelegd en beloofd. Het zijn de verloren dingen die door openbaring aan de profeet Joseph Smith zijn hersteld en die nodig zijn voor het voorbereidende werk van deze laatste bedeling.

 

Wat zijn wij als heiligen der laatste dagen ongekend gezegend met de herstelling van de duidelijke en waardevolle dingen, en dat ze nu in de tempel worden onderwezen en toegepast. Van dit getuig ik dankbaar, in de naam van Jezus Christus. Amen.