De vijand van rechtschapenheid en keuzevrijheid

     Haleh Esfandiari (3-3- 1940) is een Iraans-Amerikaanse academische en de directeur van het Midden-Oosten programma op het Woodrow Wilson International Center for Scholars in Washington D.C. Haar gebieden van deskundigheid omvatten Midden-Oosten vrouwen kwesties, hedendaagse Iraanse intellectuele stromingen en politiek en democratische ontwikkelingen in het Midden-Oosten.

 

    Ze werd vastgehouden in eenzame opsluiting in de Evin-gevangenis in Teheran, (1) Daar, waar de Iraanse Revolutionaire Garde politieke dissidenten intimideert en martelt, werd zij elke dag urenlang onderworpen aan een verhoor.
     Vrijheid is per definitie niet het verabsoluteren van je eigen gelijk of waarheid, maar de kunst om met geven en nemen te onderhandelen om gunstiger voorwaarden te bereiken. Volgens haar is het islamitische verzet tegen verstedelijking en moderniteit juist grotendeels vanuit het Westen in Iran geïmporteerd.

 

     Ian Buruma (Den Haag, 28 december 1951) is een Nederlandse sinoloog, japanoloog, journalist en publicist.  Hij wordt geroemd om zijn hele oeuvre en zijn beschouwende publicaties. Hij ontving in 2008 de Erasmusprijs. 

 

     Het meest bekend in Nederland werd hij door 'Dood van een gezonde roker', een reportage over de moord op Theo van Gogh en de grenzen van tolerantie en vrijheid van meningsuiting. Hij heeft een 'radicale' verdediging van de Verlichting, die vooral tegen de 'barbaarse' islam was gericht, gelijkgesteld aan diezelfde radicale islam.
 

    Hij heeft nooit beweerd dat je mensen die felle kritiek uiten op de islam op één lijn kunt stellen met Mohammed B., terwijl hem dat wel in zijn schoenen is geschoven. Dát is volgens hem pas een belachelijkheid die overigens tekenend waren voor die verhitte tijden. Hij is namelijk van mening dat er juist een groot cruciaal verschil is tussen Mohammed B. en, laten we zeggen, Ayaan Hirsi Ali, want zij verkondigt haar meningen, terwijl B. een moordenaar is.

 

    Toch ziet hij ook inderdaad overeenkomsten tussen sommige verlichtingsmeningen en aanhangers van de politieke islam. Ze hebben dezelfde houding als de Islam want zowel die aanhangers van de Verlichting als die van de politieke islam zijn diepgelovig en fanatiek in hun eigen gelijk. Ze zeggen te strijden voor vrijheid, hoewel hun morele eigengerechtigheid juist een bedreiging is voor vrijheid. In beider wereldbeeld dreigt er namelijk geen ruimte meer over te blijven voor een afwijkende mening of een nuance die zij daar niet in thuis vinden horen.

 

     Satan, ook de tegenstander of de duivel genoemd, is de vijand van rechtvaardigheid en van wie ernaar streven God te volgen. Hij is een geestzoon van God, en was eens een engel met 'gezag in de tegenwoordigheid van God.' (2)

 

     Maar in de voorsterfelijke raadsvergadering kwam Lucifer, zoals Satan toen heette, in opstand tegen 'zijn Vader in de hemel en het heilsplan'. Deze opstand hield in dat Satan 'trachtte de keuzevrijheid van de mens te vernietigen.' (3) Hij zei: "Ik zal het gehele mensdom verlossen, zodat niet één ziel verloren zal gaan, en voorzeker zal ik het doen; daarom, geef mij Uw eer." (4) Uit deze verzen blijkt klip en klaar dat de Verlichting en de Islam een spirituele vervaardiging is die erg veel weg heeft van hoe Satan te werk gaat en kan dus nooit de echte spirituele bron van God vertegenwoordigen want die is echt gericht op ieders eigen keuzevrijheid. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

 

(1. Iran van 8 mei tot en met 21 augustus 2007, meer dan 110 dagen.)

 

(2. Zie L&V 76:25; zie ook Jesaja 14:12; L&V 76:26-27.)

 

(3. Zie Mozes 4:3.)  

 

(4. Zie Mozes 4:1.)