Mijn luisterrelatie met Hem

 

     Ik heb eens in een situatie geleefd dat er aan een discussie nooit een einde kwam en dat de confrontaties de spuigaten uitliepen. Ik heb later in een ander geval in een situatie geleefd waarbij de communicatie zo oppervlakkig bleef, dat ik bijvoorbeeld niet eens kon klagen over de hoogte van de benzineprijs want de communicatie was vooral oppervlakkig en niet confronterend. Oké, ik heb dat nu nog wel wanneer mijn vrouw en ik de agenda's trekken om die op elkaar af te stemmen, of wanneer wij samen over het weer praten, maar daar blijft het bij ons niet bij.

 

    Het zit `m bij ons vaak in de kleine dingetjes, zoals bijvoorbeeld samen wandelen. Mijn lieveling heeft inmiddels twee nieuwe heupen waardoor zij enigszins is gaan waggelen en om niet bij iedere stap tegen elkaar te botsen hebben wij afgesproken dat wij bij aanvang van het lopen onze rechtervoet het eerst naar voren zetten en dan samen in de zelfde snelheid en maat blijven lopen.

 

    In het schrijven van mijn columns is zij een van de belangrijkste meedenkers. Ik wil nog wel eens moeilijke worden in mijn columns opnemen en dan is haar visie dat ik voor iedereen moet schrijven en niet alleen maar voor hoogopgeleide mensen. Dat heeft ertoe geleidt dat ik geen moeilijke worden meer gebruik en dat wij veel over elkaar te weten komen en daardoor veel meer naar elkaar toegroeien. Dit bevalt ons zo goed dat ik al mijn columns in het vervolg eerst naar haar stuur voordat iemand anders ze onder ogen krijgt, waardoor het grotendeels onze columns zijn geworden, omdat ik veel van haar feedback overneem.

 

    In het schrijven van mijn columns, die de laatste tijd altijd beginnen met een filosofische visie die onder de mensen leeft, raadpleeg ik - voor het formuleren van mijn visie - vaak de Schriften, toespraken van onze kerkleiders en de boekjes 'Leringen van kerkpresidenten'. Ik probeer daarmee de lezers eerst iets te geven wat voor hem of haar bekend in de oren klinkt om ze daarna mee te voeren in een eeuwige visie, ja, naar iets waar ik zelf stil van word. Dit kan alleen maar slagen in samenwerking met de Heilige Geest, waardoor ik tijdens mijn denkproces regelmatig in gebed ga, zijn leiding opzoek en mijn columns altijd eindigen met een voor mij goed gevoel. Het allermooiste hieraan is dat ik er zelf veel van leer.

 

     Nu ik deze communicatiebeginselen zowel in mijn huwelijk alsook in het schrijven van mijn columns toepas, ben ik ze ook gaan leren toe te passen in mijn relatie tot mijn hemelse Vader. Hierdoor is de oppervlakkigheid in mijn communicatie met God steeds meer op de achtergrond geraakt. Ik bid nu niet meer uit een soort plichtsbesef waarin ik vroeger bepaalde zinsneden uit gewoonte herhaalde maar heb met Hem meer een persoonlijke band opgebouwd en is Hij meer in mijn nabijheid gekomen. President Joseph F. Smith (1838–1918) heeft gezegd: "Wij hoeven Hem niet met veel woorden aan te roepen. Wij hoeven Hem niet te vermoeien met lange gebeden. Laat het gebed uit het hart komen, laat het niet uit woorden bestaan die in veelvuldig gebruik ingesleten zijn, of zonder gedachte of gevoel bij het gebruik van die woorden." (1)

 

    Ik vertel Hem mijn diepste geloofsovertuigingen, gevoelens en verlangens en mijn blijdschap over de antwoorden die ik van Hem ontvang, die Hij via de Heilige Geest in mijn gedachten en hart tot mij spreekt. (2) En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.      

 

(1. Leringen van kerkpresidenten: Joseph F. Smith (1998), blz. 23–24.)

 

(2. Zie L&V 8:2.)